من به درماندگی صخره و سنگ
من به آوارگی ابر ونسيم
من به سرگشتگی ‌آهوی دشت
من به تنهايی خود می مانم
من در اين شب كه بلند است به اندازه حسرت زدگی
گيسوان تو به يادم می آيد ...
من در اين شب كه بلند است به اندازه حسرت زدگی
شعر چشمان تو را می خوانم ...
چشم تو چشمه شوق
چشم تو ژرفترين راز وجود

حضرت محمد(ص)

انرژی هسته ای مبارک باد

اگه از ياد تورفتم ، اگه رفتي تو ز دستم

اگه يار ديگروني من هنوز عاشقت هستم

با وجودي كه گفتي ديگه قهري تا قيامت

با تموم سادگيهام گفتم اما به سلامت

شايد اين خوابه كه ديدم ، هرچي حرف از تو شنيدم

قلب ناباور من گفت : من به عشقم نرسيدم

پيش از اين نگفته بودي غير ما كسي رو داري

توي گريه ، توي شادي سر رو شونه هاش بذاري

تو رو مي بخشم و هرگز ديگه يادت نمي اُفتم

برو زيباي عزيزم ، تو گروني من چه مفتم

نگاه کن
تمام آسمان من
پر از شهاب مي‌شود
تو آمدي ز دورها و دورها
ز سرزمين عطرها و نورها
نشانده‌اي مرا کنون به زورقي
ز عاج‌ها، ز ابرها، بلورها
مرا ببر اميد دل‌نواز من
ببر به شهر شعرها و شورها
به راه پرستاره مي‌کشاني‌ام
فراتر از ستاره مي‌نشاني‌ام

نگاه کن
من از ستاره سوختم
لبالب از ستارگان تب شدم
چو ماهيان سرخ رنگ ساده دل
ستاره‌چين برکه‌هاي شب شدم
چه دور بود پيش از اين زمين ما
به اين کبود غرفه‌هاي آسمان
کنون به گوش من دوباره مي‌رسد
صداي تو
صداي بال برفي فرشتگان
نگاه کن که من کجا رسيده‌ام
به کهکشان، به بي‌کران، به جاودان
کنون که آمديم تا به اوج‌ها
مرا بشوي با شراب موج‌ها
مرا بپيچ در حرير بوسه‌ات
مرا بخواه در شبان ديرپا
مرا دگر رها مکن
مرا از اين ستاره‌ها جدا مکن
نگاه کن که موم شب به راه ما
چگونه قطره قطره آب مي‌شود
صراحي ديدگان من
به لاي لاي گرم تو
لبالب از شراب خواب مي‌شود

به روی گاهواره های شعر من

نگاه کن
تو مي‌دمي و آفتاب مي‌شود

چقدر مانده به اعدام من جناب پليس؟

جنازه ها وسطِِ... من به مرگ محکومم

بيا و عاشق من باش مرده شور خسيس

اگر چه وقت کمی مانده زير اين سشوار

ميان غلظت اين ادکلن٬ تب بابليس

که دوست دارم از اول خود خودم باشم

که بچه باشم و موهای مشکی ام را گيس...

و محو می شوی آرام مثل ... مثل ... سرم!

نکوب زندگی ات را به باور من ... هيس!

صدای هلهله در من تو مرده ای آقا

و روی کاغذ خونی اجازه ترخيص ...